آموزش وردپرس
خانه » روانشناسی » بررسی وضعیت مشاوره و روانشناسی در ایران
آموزش خیاطی توسط خانم سیما عمرانی کارشناس خیاطی صدا و سیما
بررسی وضعیت مشاوره و روانشناسی در ایران
بررسی وضعیت مشاوره و روانشناسی در ایران

بررسی وضعیت مشاوره و روانشناسی در ایران

بررسی وضعیت مشاوره و روانشناسی در ایران
بررسی وضعیت مشاوره و روانشناسی در ایران

وضعیت مشاوره و روانشناسی در ایران

در گذشته ای نه چندان دور در کشور ما برخلاف کشورهای پیشرفته ، اگر می گفتند کسی به مشاور یا روانشناس مراجعه کرده می گفتند مگر روانی شده است !! چون فکر می کردند فقط آنهایی که مشکلات روانی دارند باید به مشاور یا روانشناسی مراجعه کنند.

امروزه اما، به دلایل بسیاری مشاوره و روانشناسی در شهرهای بزرگ به امری عادی و مورد قبول جامعه تبدیل شده است. اما هنوز که هنوز است از رویکرد و استقبالی که در کشورهای پیشرفته دنیا از امر مشاوره و روانشناسی در میان مردم آن جوامع می شود ، فاصله داریم.

هر چند درباره دلایل این اقبال می توان بسیار سخن گفت، اما روی دیگر سکه فضای فعالیت و اثرگذاری دانش آموختگان روانشناسی و مشاوره در ایران است.

آیا به همان نسبت اقبال و تقاضای جامعه، افراد فعال در این رشته هم سعی در افزایش کارایی و بهره وری خود داشته اند؟ آیا توانمندی های عرضه کنندگان این کالا در ایران از سطح کیفی لازم برخوردار است؟

کلی ترین نگاه به یک رشته با بررسی دسته بندی آکادمیک آن ممکن است. بر همین اساس روانشناسی رشته ای علوم انسانی/تجربی است و دچار همان ضعف ها و اوصافی است که بقیه رشته های این چنینی در ایران دارند.

در رشته مشاوره یا روانشناسی هم یکی از اصول مهم علاقه و ظرفیت وجودی خود فرد مشاور یا روانشناس می باشد.

قدم بعدی در بررسی کارایی مشاوران، بررسی حوزه کسب و کار و فعالیت آنان است. در کشور ما سال هاست که پزشکی به عنوان رشته ای مهم و حساس شناخته شده است.

به طوری که در آموزش و فعالیت پزشکان معیارهای دقیق و سختی مورد بررسی قرار میگیرد. اما آیا در روانشناسی که با روح و روان آدم ها سروکار دارد هم چنین سخت گیری هایی هست؟

آیا چنین دیدی به روانشناسی به عنوان رشته ای حساس و اثرگذار در میان سیاست گزاران و حتی خود مشاوران وجود دارد؟

چگونه می توان بر کار یک مشاور نظارت داشت و در صورت تبعات نامطلوب کارش او را مورد باز خواست قرار داد؟ آیا نهاد و مرجعی به این منظور اختصاص داده شده است؟

اگر به شرایط فوق، بومی نبودن مطالعات روانشناسی و نوپا بودن این رشته (نسبت به رشته ای مثل پزشکی) را هم در نظر بگیریم به نقشه روشنی از وضعیت روانشناسی در ایران می رسیم.

روانشناسی درست مثل دیگر رشته های علوم انسانی با آدم ها سرو کار دارد  و این موجود آنقدر پیچیده است که نمی توان برای هر انسان در هر زمان و مکان نسخه واحدی پیچید.

از همین رو اجرای پژوهش هایی برای بومی سازی رویکردهای این دانش با فرهنگ و شرایط ایرانیان ضروری است.

عمر انجمن روانشناسی که به تازگی مسئولیت ساماندهی و سیاستگزاری در این حوزه را به عهده گرفته است به سه دهه هم نمی رسد.

همچنین تعداد دانش آموختگان این حوزه هم بسیار کمتر از استانداردهای لازم برای ارائه خدمات مشاوره ای به جامعه است.

به طوری که به گفته رئیس سازمان نظام روانشناسی، در کشور به 17 هزار مشاور نیاز است و هم اکنون فقط حدود 6 هزار مشاور دارای مجوز فعالیت هستند.

به این ترتیب باید گفت روانشناسی و مشاوره در ایران با وضعیت مطلوب فاصله زیادی دارد. این فاصله هم به لحاظ کمی و هم کیفی است و علاوه بر بدبینی جامعه نسبت به مشاوره ، عدم ایفای وظایف این رشته در جامعه را هم در پی دارد.

به نظر می رسد پر کردن این فاصله جز با همت و تلاش متخصصان این رشته به دست نمی آید. تلاشی که هم حیطه اموزش و هم حیطه فعایت متخصصان آن را در برگیرد و آن را به تدریج به سمت و سوی مورد انتظار سوق دهد.

دو نکته در پایان :

1- مردم باید به مشاور روانشناسی و یا روانشناس حرفه ای که در امر مشاوره قوی و خوب هست مراجعه کنند. نه اینکه هر کسی با هر مدرکی گفت من مشاور هستم از ایشان بپذیریم.

2- برای کسی که می خواهد به یک مشاور مراجعه کند، بهترین رویکرد پرسش از افرادی است که در این حوزه حضور دارند. یعنی جز به مشاوری که از توانایی و تخصص اش مطلع نیستید مراجعه نکنید که ممکن است به نتایج خوبی نرسید!

3-  یکی از فیلم هایی که به خوبی نقش مشاور و اهمیت کارش را در زندگی افراد نشان می دهد فیلم 50/50 است.

4- آینده مشاوره روانشناسی در ایران بسیار روشن خواهد بود. چرا که هم مردم و هم مشاوران در حال ارتقای سطح دانش و عمل خود از امر مشاوره و روانشناسی هستند.

راهنمای کامل دوران بارداری و پرورش نوزاد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *